L’imparfait - zastosowanie

L’imparfait to czas przeszły niedokonany, którego odmiana poza wyjątkiem czasownika być jest regularna i powstaje poprzez dodanie końcówek: -ais, -ais, -ait, -ions, -iez, -aient do tematu 1 osoby liczby mnogiej czasu teraźniejszego (Post: L’imparfait).

Zastosowania czasu l’imparfait:

• Opisanie czynności, zdarzeń trwających przez dłuższy czas lub powtarzających się w przeszłości:

Il pleuvait toute la journée. /Padało przez cały dzień./

Chaque matin il allait chercher du pain. /Każdego ranka szedł kupić* chleb./

*Dosłownie: szukać.

• Opisanie dawnej przeszłości:

Autrefois, il n’y avait pas de voitures. /Kiedyś nie było samochodów./

• Mówienie o przyzwyczajeniach:

Quand j’étais étudiant, je mangeais à la cantine. /Kiedy byłem studentem, jadłem na stołówce./

• Służy do stworzenia tła, na którym będzie osadzona akcja:

Le bar était plein, tout le monde fumait, buvait, riait. /Bar był pełen, wszyscy palili, pili, śmiali się./

• Pozwala komentować wydarzenia:

Le voyage a été fatiguant: il y avait des embouteillages et i neigeait. /Podróż była męcząca : były korki i padał śnieg./

L'imparfait

L’imparfait to czas przeszły niedokonany.

Odmieńmy czasowniki być, mieć, iść, robić przez osoby w czasie przeszłym l’imparfait:

Odmiana czasownika być, être, w czasie przeszłym:

Singulier	Pluriel
J’étais /Ja byłem, byłam/	Nous étions /My byliśmy, byłyśmy/
Tu étais /Ty byłeś, byłaś/	Vous étiez /Wy byliście, byłyście/
Il, Elle, On était /On był, Ona była/	Ils, Elles étaient /Oni byli, One były/

Odmiana czasownika mieć, avoir, w czasie przeszłym l’imparfait:

Singulier	Pluriel
J’avais /Ja miałem, miałam/	Nous avions /My mieliśmy, miałyśmy/
Tu avais /Ty miałeś, miałaś/	Vous aviez /Wy mieliście, miałyście/
Il, Elle, On avait /On miał, Ona miała/	Ils, Elles avaient /Oni mieli, One miały/

Odmiana czasownika iść, aller, w czasie przeszłym l’imparfait:

Singulier	Pluriel
J’allais /Ja szedłem, szłam/	Nous allions /My szliśmy, my szłyśmy/
Tu allais /Ty szedłeś, szłaś/	Vous alliez /Wy szliście, szłyście/
Il, Elle, On allait /On szedł, ona szła/	Ils, Elles allaient /Oni szli, one szły/

Odmiana czasownika robić, faire, w czasie przeszłym l’imparfait:

Singulier	Pluriel
Je faisais /Ja robiłem, robiłam/	Nous faisions /My robiliśmy, robiłyśmy/
Tu faisais /Ty robiłeś, robiłaś/	Vous faisiez /Wy robiliście, robiłyście/
Il, Elle, On faisait /On robił, Ona robiła/	Ils, Elles faisaient /Oni robili, One robiły/

Laurent odmienia czasowniki być, mieć, robić, iść przez osoby w czasie przeszłym l’imparfait:

Le futur simple versus le futur proche

Le futur simple został wstępnie przedstawiony na przykładzie czterech nieregularnych czasowników: być, mieć, iść, robić (Post: Podstawowe czasy – Le futur simple).
W przypadku tego czasu czasowniki wszystkich trzech grup (Post: Czasowniki –Verbes) przybierają te same końcówki: -ai, -as, -a, -ons, -ez, -ont. Czasowniki odmieniające się regularnie z 1 i 2 grupy tworzą zazwyczaj formy czasu futur simple poprzez dodanie powyższych końcówek do ich bezokolicznika, np.:

Odmiana czasownika śpiewać, chanter, z 1 grupy, w czasie przyszłym:

Singulier	Pluriel
Je chanterai	Nous chanterons
Tu chanteras	Vous chanterez
Il, Elle, On chantera	Ils, Elles chanteront

Istnieje jeszcze inny sposób wyrażania przyszłości. To nie przez wszystkich uważany za czas, le futur proche (czas przyszły bliski). Tworzony jest przy użyciu form czasownika aller w czasie teraźniejszym i bezokolicznika czasownika, który chcemy zastosować. Czasownik chanter w tym czasie odmienia się następująco:

 

Singulier	Pluriel
Je vais chanter	Nous allons chanter
Tu vas chanter	Vous allez chanter
Il, Elle, On va chanter	Ils, Elles vont chanter

Zastosowanie tego czasu w przypadku czasowników regularnych czy nieregularnych jest bardzo proste.

Le futur simple – zastosowanie:

• Wskazuje akcję, która nastąpi w czasie późniejszym niż chwila bieżąca. Czas tej akcji może być bliższy lub dalszy, często jest wskazany:

Bientôt nous partirons en vacances. /Niedługo pojedziemy na wakacje./

Le mois prochain je quitterai Paris. /W następnym miesiącu opuszczę Paryż./

• Wskazuje akcję w dalszej przyszłości:

Quand je serai grand, je vivrai à l’étranger. /Kiedy będę duży, będę żyć za granicą./

• Ponadto może wyrażać:

polecenie: Tu appelleras ton père quand tu rentreras. /Zadzwonisz do ojca jak wrócisz./

obietnicę: Je te le promets papa, je ne te mentirai plus. /Obiecuję ci to tato, nie skłamię ci więcej./

prognozę: Il pleuvra sur toute la France. /Będzie padało w całej Francji./

Le futur proche – zastosowanie:

Wskazuje akcję, która będzie kontynuacją chwili obecnej:

Attends-moi, je vais sortir avec toi. /Poczekaj na mnie, wyjdę razem z tobą./

Ecoute-moi bien, je vais t’expliquer. /Posłuchaj mnie dobrze, wytłumaczę ci./

Le futur proche wskazuje akcję będącą kontynuacją chwili obecnej, ta akcja właśnie ma się zacząć. Le futur simple opisuje akcję, która się rozegra w odcięciu od teraźniejszości, w bliższej lub dalszej przyszłości.

Le bon et le mauvais français

W języku francuskim, jak w wielu innych językach, można wyróżnić warstwy językowe, jak elegancki język literacki (langage soutenu), zwykły język codzienny (language courant) oraz język potoczny, bardziej ordynarny (language familier). O ile pierwszy z nich jest dobrze zdefiniowany, to w sferze mówienia, pomiędzy pozostałymi dwoma, granica nieraz się zaciera.

Różnice w poprawnym języku codziennym i języku potocznym wynikają głównie:

• Ze stosowania negacji; w negacji ne…pas często pomija się ne, którego w mowie wiekszość ludzi wcale nie używa! (porównanie pkt. 1 z 2 i 3).

Dodatkowo ça jest dość potoczne i należy je zastępować cela, by brzmieć bardziej elegancko.

• Ze sposobu zadawnia pytań – pytania intonacyje są typowe dla języka potocznego, bardziej poprawna jest natomiast inwersja (porównanie pkt. 4 z 6, 5 z 7).

W zdaniu Y’a quoi à manger? ponadto występuje skrót Y’a zamiast poprawnej formy Il y a.

• Wymowa – w języku potocznym mówi się szybko, nie ma więc czasu na staranną wymowę, niektóre głoski lub całe słowa są redukowane (porównanie pkt. 8 z 9, 10 z 11, 12 z 13).
• Ze skrótów – mogą dotyczyć tylko słów, jak i całych zdań (porównanie pkt. 14 z 15, 16 z 17).
• Z określonego słownictwa, typowego dla danego stylu (porównanie pkt. 18 z 19).

	Mauvais français	Bon français
negacja	Ça va pas (1)	Ça ne va pas (2) Cela ne va pas (3)
pytanie	Y’a quoi à manger ? (4)	Qu’y a-t ’il à manger ? (5)
	Tu fais quoi ? (6)	Que fais-tu ? (7)
wymowa	T’es allé au travail. (8) T’as fait tes devoirs. (10)	Tu es allé au travail. (9) Tu as fait tes devoirs. (11)
	/Ché pas, chui là, jsrai la/ (12)	Je ne sais pas, je suis là, je serai là (13)
skróty	T’inquiète ! (14)	Ne t’inquiète pas ! (15)
	Comme d’hab, à toute, p’tit déj (16)	Comme d’habitude, à tout à l’heure, petit déjeuner (17)
słownictwo	boulot, gosse, pognon, bouffe (18)	travail, enfant, argent, nourriture (19)

Laurent porównuje język potoczny (Mauvais français) z językiem poprawnym (Bon français):

Czy nam się to podoba czy nie warto poznać język potoczny, bo na pewno częściej go usłyszymy niż francuski Molièr’a :)

Trzy podstawowe czasy - wprowadzenie

Trzy podstawowe czasy w języku francuskim to:

1. Czas teraźniejszy – Le présent présent
2. Czas przeszły złożony - Le passé composé
3. Czas przyszły prosty – Le futur simple

W języku francuskim czasowniki odmieniają się przez osoby w liczbie pojedynczej (singulier) i mnogiej (pluriel):

Liczba poj.:	Liczba mn.:
je - ja	nous - my
tu -ty	vous - wy
il - on	ils - oni
elle – ona	elles - one
on – my (potocznie)

W języku francuskim jak w języku polskim występują osoby takie jak:

ja, ty, on, ona, my, wy, oni.

Nie ma natomiast rodzaju nijakiego.

Występuje za to forma on, która jest używana w języku potocznym w znaczeniu my. Jest to ciekawostka gramatyczna, gdyż forma ta odnosząca się do liczby mnogiej, odmienia się jak on i ona liczby pojedynczej. Formy tej należy unikać wyrażając się na piśmie!

Trzy podstawowe czasy wprowadzę na przykładzie czterech nieregularnych czasowników być, mieć, iść, robić. Być i mieć to w dodatku tzw. czasowniki posiłkowe, verbes auxiliaires.

Czasowniki – Verbes

Czasowniki w języku francuskim dzielą się na trzy grupy:

1 grupa to czasowniki odmieniające się regularnie, kończące się na –er z wyjątkiem czasownika aller; ta grupa stanowi około 90% wszystkich czasowników.

Do tej grupy należą: aimer, commencer, manger, acheter, etc.

2 grupa to czasowniki odmieniające się regularnie, kończące się na –ir i których imiesłów czasu teraźniejszego participe présent kończy się na –issant.

Do tej grupy należą: finir, choisir, punir, etc.

3 to czasowniki odmieniające się nieregularnie, które nie należą do żadnej z poprzenich grup oraz czasownik aller.

Do tej grupy należą: aller, faire, courir, ouvrir, voir, prendre, mettre, etc. oraz dwa czasowniki posiłkowe, verbes auxiliaires, être i avoir.

Pierwsze dwie grupy czasowników stale wzbogacają się o nowe słowa, w przeciwieństwie do grupy trzeciej.

Odmianę czasowników, conjugaison, we wszystkich czasach możemy łatwo sprawdzić w internecie, np.: na stronie http://leconjugueur.lefigaro.fr/.